Hejterzy i konstruktywna krytyka.

Hejterzy i konstruktywna krytyka.

13 maja 2014 Wyłącz przez Anna

              meanCoś mi nie pasuje. I nie chodzi mi o to niewygodne krzesło, które według T. miało być super, hiper wspaniałe, a tak na prawdę oprócz zbierania kurzu ( a radzi sobie z tym wyśmienicie) jest tylko niewygodną kolubryną, o którą nie można się oprzeć. Jak ja w ogóle mam pisać w takich warunkach? Do tego T. zaczął okupować kompa w godzinach największej płodności mojego mózgu w efekcie czego,  muszę pisać po godzinach. A nie przepraszam, największa aktywność mojego mózgu przypada na godziny pracy, a w pracy no wiadomo nie popiszę. Czasem na fb się wejdzie, na szybko w locie się skomentuje, naciśnie lajka i trzeba wracać do zajęć, bo praca nie poczeka. A ludzie dzwonią, szef wydaje polecenia, ładunki uciekają, kasa ucieka, trzeba to wszystko łapać i nie puszczać. No nie da się prowadzić bloga z pracy… Jakie to niesprawiedliwe!

                 To sobie ponarzekałam, bo ja to jednak jestem biedna:-p i musiałam się wyżalić. A teraz przejdę do meritum. Znudziłam się, ale tak ogromnie się znudziłam, że aż szukam alternatywy. Chcę zmienić dosłownie wszystko, z resztą od jakiegoś czasu zaczęłam publikować posty zupełnie nie związane z tematyką parnetingową. Nie chcę zupełnie zrezygnować z dziecka, ale im Kacper jest większy, tym bardziej zaczynam szukać samej siebie w sobie. Moje ja przestało się kręcić wyłącznie wokół niego, choć zupełnie nie chce mi się ruszać z domu DO LUDZI, bo i bez dziecka byłam domatorem. Jednak coraz rzadziej rozwodzę się nad tym, jakie to moje dziecko czyni postępy. Raczkowanie, pierwsze słowa, chodzenie i stanie już dawno za nami, a ja staram się wyłuskać tylko to, co dla mnie najważniejsze i tylko to co może być ważne dla Was. Dlatego Kacpra na blogu coraz mniej. Dlatego na fb głównie, pojawiają się nasze dialogi i dlatego coraz więcej na herbatce inności i różności. Nie mam sprecyzowanych zainteresowań, może przez to obecnie jest tu misz masz i pewnie przez jakiś czas tak pozostanie, dopóki… no właśnie, nie wiadomo do kiedy.

                  Szablon. W najbliższym czasie ( bliżej nieokreślonym) ulegnie zagładzie, ewentualnie zmianie o ile znajdę ten jeden jedyny, który gdzieś się przede mną ukrywa. Przeszkodą jest jedynie nagłówek, którego sama nie zrobię, a podoba mi się obecny więc do niego jakimś cudem muszę dopasować szablon. Jak ja to zrobię? Nie wiem. WordPress w tej kwestii jest dla mnie mniej przyjazny niż blogspot, dawny kolega. Poza tym twórca grafiki ze mnie żaden, więc pozostaje mi liczyć na szczęście w znalezieniu przyjaznego szablonu, który zaakceptuje nagłówek!

                  Hejterzy i konstruktywna krytyka. Ogłaszam wszem i wobec, że herbatka nie ma hejterów i mieć nie będzie. Jeśli chcesz mi napisać, że nie umiem pisać, że robię błędy ortograficzne, że zjadam literki na końcu zdania, że robię błędy stylistyczne, że składnia nie ta, że przecinek nie tu gdzie powinien być, że powinnam się zaopatrzyć w słownik, pisać najpierw w wordzie i hm… ominęłam coś jeszcze? W każdym bądź razie, pisz śmiało, ja to przeczytam, może nawet się odniosę do komentarza, co nie oznacza, że w drugim wpisie nie znajdziesz ani jednego ortografa. Czemu? Bo czasem jest tak, że w języku polskim występują dwa pokrewne wyrazy, różniące się tylko zapisem i ogólnym znaczeniem, ale najnormalniej w świecie sprawdzanie pisowni w wordzie i innych tego typu cudach nie działa. Kiedyś napisałam pułki zamiast półki. Oczywiście wstyd jak nie wiem, ale ja pisałam ze słownikiem! Takie słowo istnieje i jest zapisywane przez U. Co ja poradzę, że słowniki elektroniczne nie sprawdzają merytorycznego znaczenia wyrazu, a skoro coś nie jest podkreślone na czerwono to uznaję, że jest poprawnie? Nic nie poradzę, ale oczywiście z chęcią przeczytam, że robię byki i nie wykasuję Twojego komentarza tylko dla tego, że masz rację, a mnie ta racja irytuje. Poza tym nie odbiorę tego za hejt i czepianie się, bo w innym przypadku musiałabym te dwóje z polskiego za dyktanda, które łapałam za każdym razem, odbierać jako czepianie się i hejtowanie mojej artystycznej, aczkolwiek trochę nieposkładanej duszy. Chcesz to napisz śmiało co jest źle, ja to poprawię i się nie obrażę, bo niby za co? Za prawdę? Ta zasada tyczy się również wyglądu bloga, tematyki i wszystkiego co z nim związane. Nie podoba Ci się coś, to napisz, a nuż widelec przyznam Ci rację i zmienię swoje postępowanie?

                  Tematyka. Wracając do samej tematyki obiecuję, że do września spróbuję się ogarnąć. Aktualnie mam dni, że pomysłów na tekst po prostu brak, a są też takie, że nie nadążam z klepaniem w klawiaturę. Nie wiem od czego  to zależy. Planowanie jest moją mocną stroną, ale wdrażanie planu w życie już nie. Równie dobrze za tydzień możecie przeczytać o tym, że mam bałagan w szufladach kuchennych i że stłukłam kolejną z ulubionych szklanek mojego T., co niestety nie będzie kłamstwem:-p, więc obietnic co do rodzaju wpisów nie składam. Jeśli męczy Was taka rozpiętość tematyczna, to polecam wrócić na herbatkę we wrześniu, albo w październiku. Do tego czasu powinnam się ustabilizować! Albo i nie:-p.

                      Konkursy. Tak jak zapowiadałam nie planuję żadnego większego konkursu przed listopadem, czyli urodzinami bloga, ale za to na dniach, ukaże się mini rozdanie, a w nim do wygrania będą dwie książki o Emilce ta i ta.  Obydwie powędrują do jednej osóbki. Mam nadzieje, że dojdą przed Dniem Dziecka.

Gdzie ja jestem? Jeśli nie ma mnie na blogu, to czasem wrzucam coś na:

Facebooka

 

Instagram

Instagram

 

 

 

(Visited 19 times, 1 visits today)

Polecam